العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

393

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

تازه شروع ميكنند . 1 - بيمار ، وقتى بهبودى يابد . 2 - مشرك ، وقتى اسلام پذيرد . 3 - حاجى ، وقتى از كار حج ، فراغت يابد . 4 - و كسى كه از نماز جمعه بازمىگردد ، در حالى كه خواستار پسند خدا و پاداش اوست « 1 » . 48 - حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در ضمن استدلال براى كجروى خوارج ميفرمايد : شما ميدانيد كه پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم زناكار را سنگسار نمود و آنگاه بر جنازه‌اش نماز گزارد ، و ميراثش را بخانواده‌اش داد ، و قاتل را كشت و ارثش را بخانواده‌اش پرداخت ، و دست دزد را بريد ، و زناكار غير محصن ( مرد مجرّد ) را تازيانه زد و آنگاه سهم غنيمت آنها را پرداخت ، و اجازه داد با زن مسلمان ازدواج كنند ، پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آنان را بگناهشان مؤاخذه فرمود ، و قانون خدا را در باره‌شان اجرا نمود ولى آنان را از سهمشان ممنوع نفرمود ، و نامشان را از خانواده‌شان بيرون نكرد ، حضرت بفرمايشات خويش ادامه داد تا آنجا كه ميفرمايد همراه جمعيتهاى بزرگ باشيد ، زيرا دست خدا با اجتماع است ، و از تفرقه بترسيد ، زيرا انسان تك‌رو ، نصيب شيطانست ، همچنان كه گوسفند تك‌رو نصيب گرگست . به هوش باشيد ، هر كس مردم را به اين شعار ( تفرقه ) دعوت كرد او را بكشيد ، اگر چه آن كس زيرا اين عمامه من باشد « 2 » . توضيح : منظور حضرت رفع شبهه خوارج ملعون است كه از نظر آنها هر كس گناه كبيره‌اى مينمود كافر ميدانستند و به همين جهت آن حضرت را تكفير كردند

--> ( 1 ) نوادر راوندى ص 24 . ( 2 ) نهج البلاغه عبده ج 1 ص 260 خطبه 125 .